Ludy Uralu – Nomadische volkeren en rendierfokkers

Ludy Uralu. Nomadische volkeren en rendierfokkers.

De meest ontoegankelijke, de noordelijke regio's van de Oeral worden bewoond door nomadische volkeren – voornamelijk Korni en Nenets, omgaan met het fokken van rendieren. In de zomer dwalen ze door de weilanden van de Oeral, en voor de winter keren ze via de bergen terug naar Azië. Ze leven in grote tenten met een opening bovenaan. In het midden staat een kachel, en rondom zijn rendierhuiden. Meestal zijn er ongeveer 20 mensen. Een populair vervoermiddel is een rendierslee. Je kunt ze allebei op sneeuw verplaatsen, en op het gras. Het dagelijkse leven van de inwoners van de noordelijke regio's van de Oeral is jarenlang nauwelijks veranderd.

Ural jest znany jako region wielonarodowy z bogatą kulturą opartą na starożytnych tradycjach. Mieszkają tu nie tylko Rosjanie (die vanaf de 17e eeuw actief de Oeral begonnen te bevolken), maar ook de Bashkirs, Tataren, Kom op, Mansi, Nieniec, Groot, Je bent wakker, Mordowian en anderen.

De verschijning van een man in de Oeral

De eerste man verscheen in de omgeving van de Oeral 100 duizend jaar geleden. Możliwe, dat het eerder is gebeurd, ale dotychczas nie ma żadnych znalezisk związanych z wcześniejszym okresem do dyspozycji naukowców. Najstarsze paleolityczne stanowisko prymitywnego człowieka odkryto w rejonie jeziora Karabalykty, nabij het dorp Tashbulatovo, rejon Abzelilovsky w Republice Baszkirii .

Archeolodzy O.N. Bader i V.A. Oborin – beroemde onderzoekers van de Oeral – ze beweren, że zwykli neandertalczycy byli Wielkimi Prauralianami. Gevonden, że ludzie przenieśli się na to terytorium z Azji Środkowej. Na przykład w Uzbekistanie znaleziono cały szkielet neandertalczyka, którego długość życia przypada na pierwszy rozwój Uralu. Antropolodzy odtworzyli wygląd neandertalczyka, die werd aangenomen als de verschijning van de Oeral in de periode van de vestiging van dit gebied.

Neandertalczyk. Reconstructie van M.M. Gerasimova

Starożytni ludzie nie byli w stanie przetrwać samotnie. Na każdym kroku byli w niebezpieczeństwie, a kapryśny charakter Uralu od czasu do czasu dawał wyraz swemu upartemu usposobieniu. Tylko wzajemna pomoc i wzajemna troska pomogły przetrwać prymitywnemu człowiekowi. Główną działalnością plemion było poszukiwanie pożywienia, dus absoluut iedereen was erbij betrokken, w tym dzieci. Polowanie, vissen, verzamelen zijn de belangrijkste manieren om aan voedsel te komen.

Succesvol jagen betekende veel voor de hele stam, więc ludzie starali się uspokoić naturę skomplikowanymi rytuałami. Ceremonie odbywały się przed wizerunkiem niektórych zwierząt. Świadczą o tym zachowane malowidła naskalne, inclusief een uniek monument – jaskinia Kapova (Shulgan-Tash) , położona nad brzegiem rzeki Belaya (Agidel) w regionie Burzyan w Baszkirii.

Binnenin ziet de grot eruit als een geweldig paleis met enorme zalen, które są połączone szerokimi korytarzami. Całkowita długość pierwszego piętra wynosi 290 m. De tweede verdieping is gelegen 20 m boven de eerste en strekt zich uit tot 500 m długości. Korytarze prowadzą do górskiego jeziora.

Op de muren van de tweede verdieping zijn unieke tekeningen van een primitieve mens bewaard gebleven, stworzone przy pomocy ochry. Przedstawia postacie mamutów, koni i nosorożców. Zdjęcia wskazują, dat de kunstenaar al deze fauna in de directe omgeving zag.

Kapova grottekeningen (Shulgan-Tash) ontstond ca. 12-14 duizend jaar geleden. Vergelijkbare afbeeldingen zijn in Spanje en Frankrijk.

Inheemse bevolking van de Oeral

Voguls (Mansi)

De originele Oeralien – Wie is hij? Na przykład Baszkirowie, Tatarzy i Mari mieszkają w tym regionie zaledwie od kilku stuleci. Jednak jeszcze przed przybyciem tych ludów ziemia ta była zamieszkana. Jednym z rdzennych ludów byli Mansi, których przed rewolucją nazywano Vogulami. Na mapie Uralu, a teraz można znaleźć rzeki i osady zwane „Vogulka”. Pochodzą z kultury archeologicznej Judinsky, nazwanej na cześć osady Judinsky. Zabytki kultury Judin z X-XIII wieku znane są w lesie Trans-Ural wzdłuż rzek Tura, Tavda, Lozva i ich dopływów. W części północnej kultura Chanty oddziaływała na ludność, en in het zuidelijke deel – op de Siberische Tataren.

Mansi należą do ludzi z grupy językowej ugrofińskiej. Ich dialekt jest spokrewniony z Chanty (Ostyaks) i Węgrami. W starożytności lud ten zamieszkiwał terytorium na północ od rzeki Yaik (Ural) , ale później został wyparty przez wojownicze plemiona koczownicze. Vogulov wspomniał nawet o Nestorze w swojej „Opowieści o minionych latach”, waarin ze ze "Ugra" noemen.

Vogulowie aktywnie stawiali opór rosyjskiej ekspansji. Miejsca czynnego oporu zostały stłumione w XVII wieku. Wraz z tym nastąpiła chrystianizacja Vogulów. Pierwszy chrzest odbył się w 1714 r., Tweede v 1732 r., En later in 1751 r.

Na de verovering van de inheemse bevolking van de Oeral waren de Mansi verplicht belasting te betalen – verboden – zgodnie z Gabinetem Jego Cesarskiej Mości. Jednego yasaka musieli zapłacić dwóm lisom, waarvoor ze landbouwgrond en hooi mochten gebruiken, a także lasów. Byli zwolnieni z poboru do 1874 jaar. Van 1835 r. Ze moesten de hoofdelijke belasting betalen, en vul dan de aardse.

Vogulowie podzielili się na plemiona koczownicze i osiadłe. Ci pierwsi mieli latem plagi kanoniczne, a zimę spędzali w chatach lub w jurtach z wyposażonym tam paleniskiem. Osadnicy budowali prostokątne chaty z bali z ziemną podłogą i płaskim dachem pokrytym posiekanymi kłodami i korą brzozową.

Głównym zajęciem Mansów było polowanie. Żyli głównie z tego, co zdobywano za pomocą łuków i strzał. Najbardziej pożądaną zdobyczą był łoś, Leer, z której uszyto narodowe ubrania. Vogulowie próbowali swoich sił w hodowli bydła, ale praktycznie nie znali uprawy roli. Kiedy właściciele fabryk stali się nowymi właścicielami Uralu, de inheemse bevolking moest zich bezighouden met de winning en verbranding van steenkool.

Een jachthond speelde een belangrijke rol in het leven van elke wogul, zonder welke, zoals zonder een bijl, żaden człowiek nie wychodziłby z domu. Przymusowe nawrócenie na chrześcijaństwo nie zmusiło tego ludu do porzucenia starożytnych pogańskich rytuałów. Bożki ustawiano w ustronnych miejscach, er werden nog steeds offers aan hen gebracht.

Mansi is een klein volk, inclusief 5 geïsoleerde groepen afhankelijk van hun omgeving: Verkhoturskaya (Lozvinskaya), Cherdynskaya ( Visherskaya ), Kungurskaya (Chusovskaya), Krasnoufimskaya (Klenovsko-Bisertskaya), Verbindend.

Wraz z przybyciem Rosjan Vogulowie w dużej mierze przyjęli swoje zwyczaje i zwyczaje. Zaczęły się tworzyć małżeństwa mieszane. Wspólne zamieszkanie na wsiach z Rosjanami nie przeszkodziło Vogulom w zachowaniu dawnych zajęć, zoals jagen.

Dziś Mansi pozostaje coraz mniej. Jednocześnie, volgens oude tradities, żyje tylko kilkadziesiąt osób. Młodzi ludzie szukają lepszego życia i nawet nie znają języka. W poszukiwaniu zarobków młody Mansi stara się wyjechać do dystryktu Chanty-Mansyjsk, om een ​​opleiding te volgen en geld te verdienen.

Kom op (zyryans)

Ten lud mieszkał w strefie tajgi na północnym Uralu. Pochodzi z kultury archeologicznej w Vymsku. Należą do grupy językowej ugrofińskiej. Głównym zajęciem było polowanie na zwierzęta futerkowe i rybołówstwo, zajmowali się także rolnictwem i hodowlą bydła. Po raz pierwszy Zyryan pojawia się w zwoju datowanym na XI wiek. Począwszy od XIII wieku plemiona były zobowiązane do płacenia Nowogrodowi Jasak. W. 1478 roku terytorium Komi stało się częścią Rosji. Stolica Republiki Komi – Syktyvkar – was opgericht in 1586 jaar als Ust-Sysolska.

Komi-Perm

Permski Komi, żyjący na terytorium Permu , pojawił się pod koniec pierwszego tysiąclecia. Przodkowie permskiego Komi wywodzili się z kultury archeologicznej Rodanov (gemaakt op basis van de Lomovatov-cultuur), ​​która została tak nazwana od osady Rodanov w regionie Górnej Kamy. Wzdłuż rzeki Kamy i jej dopływów znanych jest ponad 300 zabytków kultury Rodanowa z IX-XV wieku. Według historyków ich liczba wynosiła co najmniej 4,5 duizend. mensen. Terytorium zamieszkane przez ludność zbiegło się z granicami Permu Wielkiego. Komi-permowie należą do grupy językowej ugrofińskiej.

Nederzettingen (sedimenten en sedimenten) ze stonden aan de oevers van de rivieren, mieszkały w drewnianych domach. Zajmowali się uprawą roli. Od XII wieku Nowogrodzie wkroczyli na to terytorium, zajmując się wymianą i handlem futrami. W XV wieku permowie utworzyli własne księstwo, die al snel aan Moskou werd gehecht.

Er zijn twee verschillende groepen comi-perms – Yazvinskaya (powstała w wyniku przesiedlenia z Kolvy w XII-XIII wieku ) ik Verkhnekamsk – Zyuzdinskaya.

W trakcie kolonizacji rosyjskiej permskie Komi przeniosły się na bardziej zwarte terytorium wzdłuż rzek Kos i Inva wraz z ich dopływami. Tu i teraz zachowany jest główny rdzeń tego ludu.

Komi-Yazvins

Mała rdzenna ludność z terytorium Perm. Mieszkają w swojej historycznej ojczyźnie w górnej Yazva (Krasnovishersky-district van de regio Perm). Nadal mówią specjalnym dialektem języka Komi. Komi-Yazva to potomkowie społeczności etnicznej Komi, die in de pre-Russische periode van de geschiedenis van de Oeral het ontmoetingspunt van Visher bezette, Kolf, Yazva, Glukha Vilva en Borova.

Baszkirowie

Baszkirowie są wymieniani w kronikach począwszy od X wieku. Przodkowie Baszkirów powstali na stepach regionu Morza Aralskiego i sąsiednich regionach Azji Środkowej, a następnie wyemigrowali na stepy i stepy leśne Południowego Uralu. Formacja współczesnego ludu Baszkirskiego (met hun namen "Badzhgard", "Samen") begon in de Oeral in de IX-X eeuw, kiedy osiedlili się na obu zboczach Uralu : wzdłuż rzek Belaya , Ai , Yuryuzan, Ufa , Dema, Sakmara, Big Ik . , Menzel, Ural, Uy, Miass . Zajmowali się hodowlą bydła koczowniczego, vissen, jacht-, pszczelarstwem. Południowi Baszkirowie wędrowali, ze woonden in yurts, jedli mięso i mleko. Północni Baszkirowie zajmowali się pasterstwem i polowaniem.

W X wieku zostali przyłączeni do Wołgi i Bułgarii iw tym samym okresie przeniknął tam islam. W. 1229 roku Baszkiria została zaatakowana przez Tatarów mongolskich. W. 1236 roku teren ten przeszedł w dziedzictwo brata Chana Batego. Kiedy Złota Horda rozpadła się, een deel van Bashkiria ging naar de Nogai Horde, een andere aan de Kazan Khanate, a trzecia do Chanatu Syberyjskiego. W XI-XV wieku do Baszkirów dołączyły nowe masy ludności mówiącej po turecku. W. 1557 roku Baszkiria stała się częścią Rosji. Baszkirowie byli najliczniejszymi nierosyjskimi ludami Uralu.

In de 17e eeuw begonnen Russen actief naar Bashkiria te komen, onder wie waren boeren, rzemieślnicy i kupcy. Baszkirowie zaczęli prowadzić siedzący tryb życia. Aneksja ziem baszkirskich do Rosji spowodowała powtarzające się powstania rdzennej ludności. In jaren 1704-11, 1735-37, 1738-39, 1740 na Uralu wybuchły wielkie zamieszki Baszkirów. Baszkirowie zaatakowali wsie i osady, spalili domy i zniszczyli fabryki. Ośrodki oporu były każdorazowo brutalnie tłumione przez wojska carskie. Baszkirowie brali czynny udział w powstaniu Pugaczowa (1773-1775). W tym okresie stał się sławny bohater narodowy Baszkirii, Salavat Yulaev . Za karę dla Kozaków Yaik, die deelnamen aan de rellen, de Yaik-rivier werd de Oeral genoemd.

De ontwikkeling van deze plaatsen is aanzienlijk versneld met het verschijnen van de spoorlijn Samara-Zlatoust, die werd gebouwd in de jaren 1885-1890 i przebiegała przez centralne regiony Rosji. Ważnym momentem w historii Baszkirii było otwarcie pierwszego odwiertu naftowego, dzięki któremu republika stała się jednym z największych regionów naftowych w Rosji. Potężny potencjał gospodarczy Baszkirii otrzymała w 1941 r., Toen hierheen verhuisd vanuit het westen van Rusland 90 dużych przedsiębiorstw. Stolicą Baszkirii jest miasto Ufa .

Groot (Cheremis)

Groot (Groot) lub Cheremis to lud ugrofiński. Osiedlił się w Baszkirii, Tatarstanie, Udmurcji. W regionie Swierdłowsku znajdują się wioski maryjskie . Jako społeczność etniczna powstała w drugiej połowie I tysiąclecia naszej ery. Dużą rolę w etnogenezie tego ludu odegrały sąsiednie plemiona Udmurtów i Mordowian. Po pokonaniu Wołgi Bułgarii przez Tatarów mongolskich, Mari begon naar het noordoosten te trekken, duwend de Udmurts terug in de bovenloop van de Vyatka-rivier.

Po raz pierwszy zostały wymienione w VI wieku przez gotyckiego historyka Jordana pod nazwą „oremiscano”. Tatarzy nazywali ten lud „Czeremysem”, co oznaczało „przeszkodę”. Przed rozpoczęciem rewolucji w 1917 Mari-jaren werden meestal cheremis of cheremis genoemd, maar toen werd dit woord beledigend gevonden en buiten gebruik gesteld.

Udmurts

Powstanie starożytnych Udmurtów nastąpiło w wyniku mieszania się ludów fińsko-permskich i ugrickich w IX wieku naszej ery. Przodkowie Udmurtów utworzyli się w dopływie rzek Wołgi i Kamy. Tworzyli dwie duże grupy: zuiden (woont op de rechteroever van de benedenloop van de Kama-rivier en de zijrivieren van de Vyatka – De vallei en Kilmezi) en het noorden (is ontstaan ​​als gevolg van hervestiging in Wiatka, Czeptsy en Górna Kama na de Mongoolse Tataarse invasie in de 13e eeuw). Głównym miastem Udmurtów był podobno Idnakar – versterkt ambachtscentrum, commercieel en administratief.

De voorouders van de noordelijke Udmurts waren vertegenwoordigers van de czepeta-cultuur van de 9e-15e eeuw, en de zuidelijke Udmurts – kultur Chumoitlinsky i Kochergin. Według historyków do XVI wieku liczba Udmurtów nie przekraczała 3,5-4 duizend. Mensen.

Nagaybaki

W dystrykcie Nagaybak w obwodzie czelabińskim mieszkają potomkowie ochrzczonych Tatarów-Kozaków, die de naam Nagaybaks kregen. Ze worden beschouwd als afstammelingen van de Nogai Tataren, die, na de verovering van de Kazan Khanate door Ivan IV, de middelste Wolga-regio niet verliet. W prowincji Nagaybaks w Orenburgu istniały trzy grupy, maar momenteel behouden slechts twee groepen hun identiteit. Het is het talrijkst in het Nagaybaksky-district van de regio Tsjeljabinsk (over 10 duizend mensen). Nagaybaki heeft de status van een kleine inheemse bevolking.

Hedendaagse nagajaki herinneren zich hun voorouders, którzy jako pierwsi wjechali do Paryża podczas II wojny światowej. W tym celu otrzymali ziemię, waarop ze zijn gebaseerd, onder andere, wieś Paryż. Również na ziemiach Nagajbaków w tej części regionu Czelabińska występują inne europejskie toponimy: Kassel, Ostrolenka, Fershampenoise, Trebia i inne. Nazwy te pojawiły się na sugestię generalnego gubernatora Orenburga.

Tataren

Tataren zijn de op een na grootste populatie van de Oeral (na de Russen). De meeste Tataren wonen in Bashkiria (over 1 miljoen). Er zijn veel volledig Tataarse dorpen in de Oeral. In de 18e eeuw werden aanzienlijke migraties van Tataren van de Wolga naar de Oeral waargenomen.

Agafurov – in het verleden een van de beroemdste kooplieden van de Oeral onder de Tataren

Cultuur van de Oeral-volkeren

Kultura ludów Uralu jest dość wyjątkowa i charakterystyczna. Do czasu scedowania Uralu na Rosję wiele miejscowych ludów nie miało własnego języka pisanego. Niemniej jednak z biegiem czasu te same narody znały nie tylko swój własny język, maar ook de Russische taal.

De verbazingwekkende legendes van de Oeral-volkeren zitten vol met heldere, tajemniczych historii. Z reguły akcja kojarzy się z jaskiniami i górami, verschillende schatten.

Nie sposób nie wspomnieć o niezrównanych umiejętnościach i wyobraźni rzemieślników ludowych. Rzemiosła wykonane z minerałów Uralu są szeroko znane. Ze zijn te zien in toonaangevende musea in Rusland.

Region słynie z rzeźb w drewnie i kościach. Drewniane dachy tradycyjnych domów, gelegd zonder het gebruik van spijkers, zdobione są rzeźbionymi „łyżwami” lub „kurami”. Wśród Komi zwyczajem jest ustawianie drewnianych figurek ptaków na oddzielnych słupach w pobliżu domu. Istnieje coś takiego jak „permski styl zwierzęcy”. Jakie są starożytne figurki mitycznych stworzeń, in brons gegoten, gevonden tijdens opgravingen?

Słynny jest również casting do Kasli. To kreacje żeliwne, zadziwiające w swoim wyrafinowaniu. Rzemieślnicy stworzyli piękne kandelabry, beeldjes, rzeźby i biżuterię. Ten kierunek zdobył uznanie na rynku europejskim.

Mocną tradycją jest chęć posiadania rodziny i miłość do dzieci. Na przykład Baszkirowie, zoals andere volkeren van de Oeral, ze respecteren hun oudsten, daarom zijn de belangrijkste leden van het gezin de grootouders. Afstammelingen kennen de namen van de voorouders van zeven generaties uit hun hoofd.